15.000 kramen en echte Hollanders gaan op de fiets

Stel je even een levendige markt voor van de Amsterdamse Albert Cuyp, de Haagse Markt ( grootste van Nederland met 500 kramen) en de Doetinchemse dinsdagmarkt en dat dan zeker maal 20… dat is de grootte van de gigantische Chachuchak Market : onafzienbare rijen van zo’n 15.000 kramen, voor de één een waar eldorado, voor de ander een hel. Markten roepen nu eenmaal onvermoede bezitterigheid en overbodige hongerigheid in veel mensen op. Hier zagen we in de afgeladen kramen vooral kleding: tweedehands, nagemaakt, ongelooflijk sexy (past ons niet meer), in kleuren die het oog pijnigen, daarnaast zeker 1000 kramen met kitsch spullen, die je je grootste vijanden nog niet toewenst maar warempel ook een paar honderd kramen met oogstrelende, originele kunstvoorwerpen. Maar ja, de koffers zitten vol dus, ondanks de ‘uitdagende’ kramen: niets gekocht. Voor een eenmalig bezoek is deze enorme markt zeker de moeite waard.

Vandaag staat de oude hoofdstad van Siam ( zo heette Thailand voor 1939) in Ayatthula op het programma. Met de trein…althans dat was de bedoeling. Op advies van een overijverige tuktukdriver een treinstation uitgekozen dat iets dichterbij was dan het station dat wij hadden gepland. Overigens, zo’n Thaise tuktuk is wel iets anders dan het voertuig waarmee wij heel Sri Lanka hebben doorgecrosst: deze is groter en rijdt wel 100 km per uur. Het blijkt voor de meeste tuktukdrivers een ware uitdaging om die snelheid in het stadsverkeer ook daadwerkelijk te halen…Kortom, we waren blij dat het geadviseerde treinstation in zicht kwam en dat we ongehavend konden uitstappen ( onderweg zagen we een tuktuk geplet onder een vrachtwagen…..zag er niet best uit) .

Snel het treinstation binnen, even een ticket scoren…..dachten we…..nee dus. Van dit station vertrok alleen een stoptrein naar Ayatthuya. En die vertrok pas om half twee ‘s middags en deed er maar liefst drieënhalf uur over …Tja, dan kom je die dag niet meer terug…Alternatief was een intercity-trein vanaf een ander station..die deed er maar een uur over …maar na enig informeren….de trein was‘fully booked’ ….( zo’n intercity moet je ongeveer 6 dagen van tevoren boeken, zo bleek). Nou zijn wij niet voor één gat gevangen dus taxi gehuurd voor de hele dag …..Ayatthuya ligt 100 km verder dus dat betekende een gat in ons vakantiebudget…..2700 baht ( 72 euro)…min of meer het starttarief van een Nederlandse taxichauffeur…

Ayatthuya zelf vonden we indrukwekkend: tempelruïnes, soms gerestaureerd, van de oude hoofdstad van het koninkrijk Siam. Een ruïne-stad vol imposante tempels, prangs (religieus bouwwerk met een toren vol boeddhabeelden) en stupa’s ( bolvormige boeddhistische bouwwerken, massief met een pedante punt erop). De meeste Thai zijn zeer gelovige boeddhisten, die ook in deze ruïnestad volop lotusbloemen aan de voet van de vele boeddha’s legden ,kaarsen aansteken en een tijdje intens bidden voor hun dierbaren.

De vele tempels lagen een eindje uit elkaar dus wij hebben een fiets gehuurd om de afstanden te overbruggen. Dit overigens geheel tegen het advies van de taxichauffeur in, die de afstanden daarvoor veel te groot vond ( was overigens geen truc om meer aan ons te verdienen want we hadden ‘m toch al voor de hele dag ingehuurd). Nee, je ziet werkelijk geen enkele Thai op de fiets, die komen alleen vooruit op iets wat een motor heeft. De fiets en met name het zadel was overigens van een zodanige kwaliteit dat die een boeiend liefdesleven in de uren daarna volstrekt onmogelijk maakt. Ayatthuya is echt de moeite van een bezoek waard maar wij waren na drie uren zeker tempel-, stupa- en prangmoe.

’s Avonds in het , net buiten de backpackershotspot Khaosan Road gelegen, restaurant The Island heerlijk Thais gegeten en gekletst met een Nieuw-Zeelandse familie met drie kinderen. Vader was IT-er en aanvankelijk door een Iers computerbedrijf gedetacheerd in Philadelphia ( Ver.Staten). Nadat het gezin geconfronteerd was met drie schietincidenten, waarvan één op de school van een dochter ( dader was een gefrustreerde tiener) hebben ze het wapenverliefde Amerika verlaten. Nieuw Zeeland kent net als Nederland strenge wapenwetten. Onze gezamenlijke afkeer van de huidige VS en trouble-president Trump schiep een band…….

Vanochtend weer vertrokken naar Kanchanaburi, een 150 km meer naar het westen gelegen stad, berucht van de vroegere Birma spoorlijn…….