Bounty eiland Samui

Reizen van het bruisende Bangkok naar het ‘laidback’-eiland Samui kan maar liefst op zes verschillende manieren: per veerboot, per vliegtuig, per bus en veerboot, per taxi en veerboot en dan zijn er ook nog verschillende soorten busjes. Wij zijn tijdens onze lange reizen toch behoorlijk kostenbewust dus we kozen voor de optie ‘grote VIP-bus en veerboot’: één van de goedkoopste opties om de ongeveer 770 km te overbruggen.

Naar de drukke busterminal in Zuid- Bangkok zou het, volgens Google Maps, ongeveer 20 minuten rijden zijn maar we moesten er natuurlijk aanzienlijk eerder zijn dus ruim twee uur voor vertrektijd (19.00 uur) reden we met een taxi weg van ons hotel…. om binnen 5 minuten in een bijna stilstaande file te belanden. Bangkok om 17.00 uur op vrijdag bleek gewoon uit één blikken ronkende, uitlaatgassen producerende rij auto’s te bestaan. Na een uurtje van voetstaps rijden begonnen we ons toch wel af te vragen of we ’t op tijd zouden halen…..nou…we hebben ’t gehaald …de taxidriver schakelde het laatste stuk over op een alternatieve rijstrook. De busterminal bleek behoorlijk groot en vooral druk te zijn en we moesten eerst inchecken bij een aparte desk in de ‘ mainbuilding first floor’. Toch altijd weer een uitdaging vooral omdat het alweer donker was ( in Thailand moet om 18.30 uur het licht aan) .Dinie bleef bij onze koffers, ik razendsnel op zoek naar desk 44. Na wat rondvragen had ik die gelukkig snel gevonden. Daarna met onze koffers naar ‘platform 16’, waar onze dubbeldeks bus al ronkend klaar stond. Overigens een fantastische bus: je hebt met twee stoelen eigenlijk de ruimte voor vier stoelen waardoor ze helemaal neergeklapt kunnen worden: een prima slaappositie waarvan je in een vliegtuig alleen maar kunt dromen. We kregen wel de indruk dat we mee waren met een jongerenreis want de gemiddelde leeftijd lag in de verste verte niet in de buurt van ons aantal jaren. Nou ja, voel je je ook nog ’s jong en actief. … De bus reed de hele nacht door, op eén stop van twintig minuten voor wc-bezoek en eten na. Tja en dan voel je toch dat je 70 bent, want ondanks de relaxstoelen, slaap je slecht. En een doorwaakte nacht blijkt voor ons toch wel een behoorlijke uitdaging.

In de zuidelijke stad Surat Thani stopten we weer bij een busterminal: overstappen met al onze bagage op een andere bus….daarna weer verder naar de drukke veerbootterminal, waar we in de vroege ochtend aankwamen. We waren eigenlijk bekaf. Maar in feite verliep de hele reis vrij efficiënt …we hadden de juiste kaartjes… vervoer stond overal klaar…de Thai waren vriendelijk. Weer ruim een uur varen en we waren op het eiland Samui waar prachtige stranden, een blauwe zee en 14 dagen relaxen op ons wachten. Nog even een ritje met een taxibusje , samen met zes jongeren die op diverse plaatsen konden uitstappen, naar het andere eind van het eiland. Naar ons hotel of guesthouse….nou ja het bleek een heerlijk luxe resort te zijn.. met groot zwembad..veel ligstoelen..een geweldig strand…massagedames in grote aantallen….Dinie en ik keken elkaar aan: nou hier houden we ’t wel veertien dagen uit….dus de komende veertien dagen geen of nauwelijks reisverslagen…geen avontuur…geen verhalen…. Jullie horen wel weer van ons…over ’n tijdje…

Er zijn momenteel problemen met de server van de website waarbenij.nu dus het kan zijn dat óf we niet in staat zijn nieuwe verhalen te plaatsen óf dat u deze niet kunt lezen. Hopelijk is deze storing van korte duur.